دانشگاه گیلان تحقیقات غلات 2252-0163 6 4 2016 12 21 Investigatingthe genetic diversity in some of cultivated and wild barely genotypes using AFLP molecular markers بررسی تنوع ژنتیکی تعدادی از ژنوتیپ های زراعی و وحشی جو با استفاده از نشانگرهای مولکولی AFLP 533 544 2284 FA معصومه حسینی دانش آموخته کارشناسی ارشد، گروه زیست شناسی، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران مه لقا قربانلی استاد، گروه زیست شناسی، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران حسین صبوری دانشیار، گروه تولیدات گیاهی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه گنبدکاووس، گنبدکاووس، ایران احمدرضا دادرس دانش آموخته دکتری، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده علوم کشاورزی دانشگاه گیلان، رشت، ایران علی ستاریان استادیار، گروه منابع طبیعی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه گنبدکاووس، گنبدکاووس، ایران حسین علی فلاحی استادیار پژوهش، بخش تحقیقات زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی مازندران، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی،ساری، ایران Journal Article 2014 06 06 In this study, AFLP markers were used to investigate the genetic diversity among 24 genotypes of barley. The eight primer combinations of EcoRI/Tru1I, totally produced 332 scorable bands that 292 (89.15%) were polymorph. Genetic diversity was estimated between 0.29-0.38 using Nei's gene diversity coefficient. Also, genetic similarity of the genotypes varied from 0.20.0 to 0.56. The highest (0.47%) and lowest (0.26%) polymorphism were obtained using primer combinations of EcoRI+ACG-Tru1I+CGA and EcoRI+ACT- Tru1I+CCG, respectively. Cluster analysis using Jaccard coefficient and UPGMA method assigned genotypes to four main groups. In the first and second groups there were six-rows genotypes and in the third and fourth groups a combination of six- and two-rows genotypes. On the based on similarity matrix the genetic distance between Nimrouz and genotype population Khorasan-Razavi also genotype population of Karaje TN2173 and Line EB-86-3 was low, while the genetic distance between genotype population of Tilabad and cross (F1) ALISOS/CI03909-2 was high. Considering to achieving high rates of polymorphism in the present study can use AFLP marker specially primer combination such as ACG- Tru1I+CGA +EcoRI which produced high level of polymorphism as a powerful tool to distinguish of close genotypes and other barley breeding programs. دراینمطالعه،ازنشانگرهایمولکولیAFLP برای بررسی تنوع ژنتیکی بین 24 ژنوتیپ جو استفاده شد. هشت ترکیب آغازگری EcoRI/Tru1I، در مجموع 332 نوار قابل امتیازدهی ایجاد کردند که 292 عدد (15/89 درصد) از آنها چند شکل بودند. تنوع ژنتیکی محاسبه شده با روش نی در محدوده 38/0-29/0 بود.شباهتژنتیکیژنوتیپها نیز بین 20/0 تا 56/0 متغیر بود.بیشترین و کمترین درصد چندشکلی بهترتیب در ترکیبهای آغازگریACG- Tru1I+CGA+EcoRI،(47/0درصد) و EcoRI+ACT - Tru1I+CCG، (26/0 درصد) بهدست آمد. دندروگرام حاصل از تجزیه خوشهای با استفاده از ضریب تشابه جاکارد و روشUPGMA ژنوتیپها را به چهار گروهاصلی تقسیم کرد. در گروههای اول و دوم ژنوتیپهای ششردیفه و در گروههای سوم و چهارم ترکیبی از ژنوتیپهای ششردیفه و دوردیفه قرار گرفتند. بر اساس ماتریس ضرایب شباهت، کمترین فاصله ژنتیکی بین رقم نیمروز و ژنوتیپ جمعیتی خراسانرضوی و نیز بین نمونه جمعیتیTN2173کرج و لاین EB-86-3 مشاهده شد. ژنوتیپ جمعیتی تیلآباد و تلاقی (F1)ALISOS/CI03909-2 نیز بیشترین فاصله ژنتیکی را نشان دادند. با توجه به مشاهده میزان بالای چندشکلی در بین ژنوتیپهای مطالعه شده در این تحقیق میتوان از نشانگر AFLP و بهویژه ترکیب آغازگری ACG- Tru1I+CGA+EcoRIکه درصد چندشکلی بالاتری را تولید کرد، بهعنوان یک ابزار توانمند در تمایز ژنوتیپهای نزدیک و سایر برنامههای اصلاحی جو استفاده کرد.

https://cr.guilan.ac.ir/article_2284_e4b1e55b38a849a77141e684cbe3260c.pdf