دانشگاه گیلانتحقیقات غلات2252-01632220121210Efficiency of EST-SSR markers in determination genetic diversity and relationships of barley landracesکارایی نشانگرهای EST-SSR در تعیین تنوع و ساختار ژنتیکی توده های بومی جو83931660FAنیرعبدالهی سیسیگروه به نژادی و بیوتکنولوژی گیاهی دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریزسید ابوالقاسممحمدیگروه به نژادی و بیوتکنولوژی گیاهی دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز و قطب علمی اصلاح مولکولی غلات دانشگاه تبریزسید سیامکعلوی کیاگروه به نژادی و بیوتکنولوژی گیاهی دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریزبهزادصادق زادهموسسه تحقیقات دیم کشورJournal Article20120908Landraces are valuable genetic resources in crop breeding program. Determining level of genetic variation and relationships between landraces is necessary for optimal conservation and utilization of these valuable resources. In the present study, genetic diversity and relationships of 119 barley landraces from Iran, China, Egypt, Russia, Pakistan and Spain as well as 25 commercial varieties and breeding lines were evaluated using 22 EST-SSR primer pairs. A total of 87 alleles were amplified with an average of 4.14 alleles per locus in 21 polymorphic EST-SSR loci. Polymorphic information content ranged from 0.23 (GBM1212) to 0.84 (SCSSR09398) with an average of 0.52. The average of gene diversity for the studied markers was 0.58 with range of 0.24 to 0.86. Cluster analysis based on EST-SSR data, using Neighbor-Joining algorithm and Kimura 2-parameter evolutionary distance coefficient assigned the genotypes into five groups. In principal coordinate analysis, the first three coordinates explained about 70.09% of total molecular variance. Biplot presentation of the genotypes based on the two first coordinates confirmed the grouping resulted from cluster analysis. Analysis of molecular variance revealed high within group variance in geographical groups of barley which could be utilized in barley breeding programs. The results indicated that EST-SSR markers as functional markers have acceptable efficiency in analysis of genotypes relationships and determining population structure.تودههای بومی از ذخایر ژنتیکی با ارزش در برنامههای اصلاحی گیاهان زراعی میباشند. تعیین سطح تنوع و روابط ژنتیکی بین تودههای بومی، لازمه حفاظت و بهرهبرداری بهینه از این منابع با ارزش است. در پژوهش حاضر، تنوع و روابط ژنتیکی 119 توده بومی و 25 لاین پیشرفته و تجاری جو از کشورهای ایران، چین، مصر، روسیه، پاکستان و اسپانیا با استفاده از 22 جفت آغازگرEST-SSR بررسی شد. در مجموع، 87 آلل در 21 جایگاه EST-SSR، با میانگین 14/4 آلل به ازای هر جایگاه تکثیر شد. میزان اطلاعات چندشکلی از 23/0 (GBM1212) تا 84/0 (SCSSR09398) با میانگین 52/0 متغیر بود. نشانگرهای مورد مطالعه، دارای میانگین تنوع ژنی 58/0 با دامنه 24/0 تا 86/0 بودند. تجزیه خوشهای بر اساس دادههای EST-SSR و با استفاده از الگوریتم Neighbor-Joining و ضریب فاصله تکاملی Kimura 2-Parameter، ژنوتیپها را به پنج گروه منتسب کرد. در تجزیه به بردارهای اصلی، سه بردار اول در مجموع 09/70 درصد از تغییرات مولکولی کل بین ژنوتیپها را تبیین کردند. نمایش دو بعدی ژنوتیپها بر اساس دو بردار اصلی اول، گروهبندی حاصل از تجزیه خوشهای را تائید کرد. بر اساس تجزیه واریانس مولکولی، تنوع ژنتیکی بالایی درون گروههای جغرافیایی مشاهده شد که میتواند در برنامههای اصلاح جو استفاده شود. نتایج نشان داد که نشانگرهای EST-SSR به عنوان نشانگرهای عملکردی از کارایی مناسبی برای بررسی روابط ژنتیکی ژتوتیپها و تعیین ساختار جمعیتها برخوردار هستند.https://cr.guilan.ac.ir/article_1660_d9f59ee0c41a6299087da8466d7e6ebe.pdfدانشگاه گیلانتحقیقات غلات2252-01632220121210Evaluation of gelatinization properties in Iranian rice varieties by Differential Scanning Calorimetry (DSC)بررسی خواص ژلاتینی شدن ارقام برنج ایرانی با روش گرماسنجی افتراقی951051661FAفاطمهحبیبیاستادیار پژوهش موسسه تحقیقات برنج کشور (رشت)آسیهیحیی زادهدانشیار گروه شیمی دانشکده علوم پایه دانشگاه گیلانمریمحسینی چالشتریاستادیار پژوهش موسسه تحقیقات برنج کشور (رشت)کبریتجددی طلباستادیار پژوهش موسسه تحقیقات برنج کشور (رشت)Journal Article20120630Rice cooking and eating quality are the most important factors for accepting a variety by consumers. To determine the accurate gelatinization properties of rice starch with Little and Differential Scanning Calorimeter (DSC) methods, this research was carried out on 10 Iranian rice varieties. All varieties were similar in amylose content and gelatinization score with Little method. The starch properties such as gelatinization enthalpy (ΔH), onest temperature (T<sub>0</sub>), peak temperature (T<sub>p</sub>), conclusion temperature (T<sub>c</sub>) were measured by using of the curve derived from DSC. Analysis of variance showed significant differences between studied varieties for gelatinization parameters obtained from DSC method, but there weren’t the significant differences between varieties for gelatinization scores derived from Little’s method. The maximum and minimum enthalpy (ΔH) was observed in Domsorkh (11.48 j/g) and Hasssansaraee varieties (6.44 j/g), respectively, but Domsorkh and Hassansaraee varieties had similar scores for alkali spreading values from the Little’s method. In varieties with the same amylose content, lipid-amylose complex increase crystalline structure of starch so enthalpy for gelatinization will be increased. Data analysis showed that there was significant correlation between lipid content and enthalpy at 5% probability level. In mean comparisons between varieties, the minimum and maximum onest temperature (T<sub>0</sub>) were observed in Domsefid (64.82 <sup>o</sup>C) and Domsiah (67.7<sup> o</sup>C) varieties, respectively. Also, there was the significant correlation between onest temperature and lipid content. Results from current research showed that the Little’s method is a rapid and economical method for selecting lines and varieties with suitable gelatinization properties (3-5 score), but DSC method can explain more details of cooking differences between varieties where Little’s method is unable to explain them.مهمترین عامل پذیرش ارقام برنج توسط مصرف کننده ایرانی کیفیت پخت و خوراک آن است. این تحقیق به منظور تعیین دقیق درجه حرارت ژلاتینی شدن نشاسته برنج به دو روش لیتل و گرماسنجی افتراقی، روی 10 نمونه از ارقام برنج محلی ایرانی انجام شد. ارقام انتخاب شده از نظر میزان آمیلوز و نمره دهی خواص ژلاتینی بر اساس روش لیتل در یک گروه بودند. با استفاده از منحنی حاصل از دستگاه گرماسنج افتراقی، معیارهایی نظیر انرژی لازم برای ژلهای شدن و درجه حرارت لازم برای شروع و تکمیل ژلاتینی شدن در ارقام مختلف به دست آمد. نتایج تجزیه واریانس نشان داد که بین ارقام مختلف برنج از نظر کلیه خصوصیات حاصل از روش گرماسنجی افتراقی تفاوتهای معنیدار وجود دارد، در حالی که در دادههای حاصل از روش لیتل تفاوت معنیداری بین ارقام مشاهده نشد. بیشترین انرژی مورد نیاز برای غلبه بر ساختار کریستالی و ایجاد یک حالت ژلاتینی در رقم دم سرخ (48/11 ژول بر گرم) و کمترین مقدار در رقم حسن سرایی (44/6 ژول بر گرم) بود، در حالی که ارقام دم سرخ و حسن سرایی در روش لیتل نمره نزدیکی را از نظر میزان تغییرات در محیط قلیا نشان دادند. در ارقامی با آمیلوز مشابه، ایجاد کمپلکس بین آمیلوز- لیپید، باعث استحکام بیشتر ساختار کریستالی نشاسته شده و انرژی بیشتری برای غلبه بر آن در حین پخت نیاز است. نتایج نشان داد که همبستگی معنیداری بین درصد چربی و انرژی مورد نیاز برای ژلاتینی شدن در سطح احتمال 5 درصد وجود دارد. در مقایسه میانگین دادهها، کمترین درجه حرارت مورد نیاز برای شروع ژلاتینی شدن در رقم دمسفید (82/64 درجه سانتیگراد) و بیشترین آن در رقم دمسیاه (70/67 درجه سانتیگراد) بود. همچنین، همبستگی معنیداری بین درجه حرارت مورد نیاز برای شروع ژلاتینیشدن و درصد چربی در سطح احتمال یک درصد وجود داشت. نتایج این پژوهش نشان داد که روش لیتل یک روش سریع و مقرون به صرفه برای انتخاب ارقام و لاینهایی که نمره ژلاتینی شدن مناسبی (5-3) دارند، میباشد، اما در مواردی که روش لیتل قادر به توضیح تفاوتهای بین ارقام نیست، روش گرماسنجی افتراقی میتواند جزئیات بیشتری از تفاوتهای پخت بین ارقام برنج را توضیح دهد.https://cr.guilan.ac.ir/article_1661_d8572d3917a42aec06630c1b1f124806.pdfدانشگاه گیلانتحقیقات غلات2252-01632220121218Multi-trait mapping of QTLs for drought tolerance indices in riceمکانیابی چندصفتی QTLها برای شاخصهای تحمل به خشکی در برنج1071211662FAمهدیرحیمیدانشجوی دکتری اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی دانشگاه تربیت مدرس0000-0001-5625-3275حمیددهقانیدانشیار گروه اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی دانشگاه تربیت مدرسبابکربیعیدانشیارگروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکده علوم کشاورزی دانشگاه گیلانعلیرضاترنگاستادیار پژوهش پژوهشکده بیوتکنولوژی کشاورزی منطقه شمال کشورJournal Article20120805Rice improvement for drought tolerance requires reliable assessment of diversity and genetic analysis of drought tolerance related indices in breeding populations. In this study, 150 F<sub>5</sub> families derived from a cross between Sepidroud (<em>Indica</em>) and Gharib (<em>Indica</em>) varieties were evaluated to multi-trait mapping of genomic regions controlling drought tolerance indices in normal and drought stress conditions. Results of biplot analysis showed that stress tolerance index (STI), mean productivity (MP), geometric mean productivity (GMP) and harmonic mean (HM) are suitable indices to select the high-yielding genotypes in applied rice breeding programs. QTLs mapping for each index using composite interval mapping identified three, three, two and three QTLs for HM, MP, GMP and STI, respectively, but the joint-analysis data for investigate the genetic relationships between these indices using the multi-trait mapping showed that there are significant genetic relationships between studied indices, so none of these identified QTLs didn’t independently control an index and jointly controlled multiple indices. Results from current study showed that the multi-trait joint analysis not only identified additional QTLs, but also revealed the genetic relationship between different highly correlated traits at the molecular level.اصلاح برنج برای تحمل به خشکی نیازمند ارزیابی صحیح تنوع موجود در جمعیتهای اصلاحی و تجزیه ژنتیکی شاخصهای مرتبط با تحمل به خشکی است. در این مطالعه، 150 فامیل F<sub>5</sub> حاصل از تلاقی بین ارقام سپیدرود (<em>Indica</em>) و غریب (<em>Indica</em>) به منظور مکانیابی چند صفتی نواحی ژنومی (QTLs) کنترلکننده شاخصهای تحمل به خشکی در دو شرایط نرمال و تنش مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج حاصل از تجزیه بایپلات نشان داد که شاخصهای تحمل به تنش (STI)، میانگین بهرهوری (MP)، میانگین هندسی بهرهوری (GMP) و میانگین هارمونیک (HM) شاخصهای مناسب برای انتخاب ژنوتیپهای پرمحصول در برنامههای کاربردی اصلاح برنج میباشند. شناسایی QTLها برای هر شاخص با استفاده از روش مکانیابی فاصلهای مرکب نشان داد که سه، سه، دو و سه QTL به ترتیب شاخصهای HM، MP، GMP و STI را کنترل مینمایند، اما تجزیه مشترک دادهها برای بررسی روابط ژنتیکی بین این شاخصها با استفاده از روش مکانیابی چند صفتی نشان داد که روابط ژنتیکی معنیداری بین شاخصهای مورد مطالعه وجود دارد، به طوری که هیچ یک از QTLهای شناسایی شده به طور مستقل یک شاخص را کنترل نکرده و به طور مشترک کنترل چند شاخص را بر عهده داشتند. نتایج این پژوهش نشان داد که تجزیه مشترک چند صفتی نه تنها QTLهای اضافی را شناسایی میکند، بلکه روابط ژنتیکی بین صفات با همبستگی بالا را نیز در سطح مولکولی آشکار میسازد.https://cr.guilan.ac.ir/article_1662_f899733f6818b1004ee5a72459979040.pdfدانشگاه گیلانتحقیقات غلات2252-01632220121218Modeling the response of germination rate of different rice genotypes to temperatureمدل سازی واکنش سرعت جوانه زنی ژنوتیپ های مختلف برنج نسبت به دما1231351663FAحسینصبوریاستادیار گروه تولیدات گیاهی دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه گنبد کاووسعاطفهصبوریاستادیار اصلاح نباتات گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکده علوم کشاورزی دانشگاه گیلاناحمدرضادادرسدانشجوی دکتری اصلاح نباتات گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکده علوم کشاورزی دانشگاه گیلانJournal Article20120722The germination and emergence are the most critical stages of plant life, because seeds are exposed to unfavorable environmental factors at this stage and plant establishment is confronted with difficulty. Therefore, prediction of germination time is one of the main goals of simulation researchers. In this regard mathematical techniques such as determination of the best nonlinear regression function which can quantify response of germination rate to temperature and estimate the cardinal temperatures would be very informative about characteristics and plants thermal requirements at this stage. The present study was conducted using a factorial experiment arranged in completely randomized design with three replications in 2010. The experimental factors including 19 temperature levels (12-48˚C at intervals of 2˚C from each other) and six rice (<em>Oryza sativa</em> L.) genotypes namely Binam, Hashemi, Anbarbou (landrace varieties), Dasht, Gil3 (Iranian improved cultivars) and IR64 (IRRI improved cultivar). Analysis of variance showed that there are significant differences between studied genotypes and genotype×temperature interaction effect for germination rate. The models of beta, quadratic, curvilinear, dent-like and segmented were applied to describe the relationship between germination rate and temperature. The comparison of different criteria for evaluating of the studied models showed different precision of the fitted models so that the segmented model for Hashemi variety, the beta model for Dasht and Gil3 varieties, the curvilinear model for Anbarbou and IR64 varieties and the beta and curvilinear models for Binam variety were the better than the other models. Results of current study showed that the mentioned models and their estimated cardinal temperatures can be used to predict the germination time and simulation of the studied rice varieties.مراحل جوانهزنی و سبزشدن از حساسترین مراحل زندگی گیاه میباشند، زیرا در این مرحله بذر در معرض عوامل نامساعد محیطی قرار دارد و استقرار بوته با مشکل مواجه میشود. بنابراین پیشبینی زمان جوانهزنی یکی از مهمترین اهداف محققین علوم مدلسازی است. در این راستا روشهای ریاضی از جمله تعیین بهترین تابع رگرسیونی که بتواند واکنش سرعت جوانهزنی نسبت به دما را کمی نموده و دماهای کاردینال را برآورد نماید، میتواند اطلاعات بسیار مفیدی در مورد ویژگیها و نیازهای دمایی گیاه در این مرحله بدست دهد. پژوهش حاضر به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با استفاده از شش رقم برنج شامل بینام، هاشمی، عنبربو (محلی)، دشت، گیل 3 (اصلاح شده) و IR64 (خارجی) و 19 سطح دمایی در دامنه 12 تا 48 درجه سانتیگراد با فاصله دو درجه از هم در سال 1389 انجام شد. نتایج تجزیه واریانس دادهها نشان داد که بین ژنوتیپهای مختلف برنج و اثر متقابل ژنوتیپ × دما، اختلاف معنیداری از لحاظ سرعت جوانهزنی بذرها وجود دارد. جهت توصیف رابطه بین سرعت جوانهزنی و دما از مدلهای بتا، درجه دوم، منحنی، دندان مانند و دو تکهای استفاده شد. معیارهای مختلف ارزیابی برازش مدل نشان دادند که دقت مدلهای مختلف متفاوت میباشد، به طوری که مدل برتر برای رقم هاشمی مدل دو تکهای، برای دشت و گیل 3 مدل بتا، برای عنبربو و IR64 مدل منحنی و برای بینام مدلهای بتا و منحنی بودند. بر اساس یافتههای حاصل از این پژوهش میتوان از مدلهای فوق برای پیش بینی زمان جوانهزنی بذرها و همچنین مدلسازی ارقام برنج مورد مطالعه استفاده نمود.https://cr.guilan.ac.ir/article_1663_162e6db9ae0f8593e0a6fcfb966ce68d.pdfدانشگاه گیلانتحقیقات غلات2252-01632220121218Assessment of intra- and inter-specific competition between wheat (Triticum aestivum) and wild oat (Avena fatua) by reciprocal yield model and competition indicesبررسی رقابت درون و برون گونهای در اجتماع گندم (Triticum aesticium ) و یولاف وحشی (Avena fatua) با استفاده از مدل عکس عملکرد و شاخص های رقابتی1371471664FAفرشادسرخی لـله لواستادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد میاندوآبعادلدباغ محمدی نسبدانشیار دانشگاه تبریزجلیلشفق کلوانقاستادیار دانشگاه تبریزمجتبیفاتحمربی دانشگاه آزاد اسلامی واحد میاندوآبJournal Article20120606To determine intra- and inter-specific competition between wheat and wild oat by reciprocal yield model and other competition indices, a pot factorial experiment based on completely randomized design with 4 replications was carried out. The treatments were including four densities of wheat and wild oat as additive series (0, 2, 5 and 8 plants/pot). Results showed that interspecific competition coefficient of wild oat on wheat was greater than that of wheat on wild oat. Both species had low intraspecific competition effects relative to interspecific effects. Wheat plants were more susceptible to intraspecific competition than wild oat and relative competitive ability of wheat was lower than wild oat. Therefore, wheat plants were more affected by wild oat plants comparing to wheat plants. Relative yield in studied mixed relations was less than 1 or equal 1 indicating that wild oat and wheat plants compete on the same resources. Based on relative crowding coefficients analysis, wild oat was competitor than wheat. According to relative competitive effects, competitive ability of wild oat regard to biological and grain yield were 3.48 and 2.9 times of wheat, respectively.به منظور بررسی رقابت درون و برون گونهای در اجتماع گندم و یولاف وحشی با استفاده از مدلهای عکس عملکرد و شاخصهای رقابتی، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با چهار تکرار در ایستگاه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز اجرا شد. فاکتور اول شامل چهار سطح تراکم گندم (صفر، 2، 5 و 8 بوته در گلدان) و فاکتور دوم شامل چهار سطح تراکم یولاف وحشی (صفر، 2، 5 و 8 بوته در گلدان) بود. بذرهای گندم و یولاف وحشی بر اساس تیمارهای آزمایشی در داخل گلدانها کاشته شدند و سپس گلدانها در مزرعه (فضای باز) قرار گرفتند. ضریب رقابت برون گونهای یولاف وحشی روی گندم به مراتب بیشتر از ضریب رقابت برون گونهای گندم روی یولاف وحشی بود. گندم و یولاف وحشی از اثرات رقابت درون گونهای کمتری نسبت به اثرات رقابت برون گونهای برخوردار بودند. همچنین، بوتههای گندم نسبت به یولاف وحشی به رقابت درون گونهای حساسیت بیشتری نشان دادند. قابلیت رقابت نسبی در گندم پایینتر از یولاف وحشی بود و این امر حاکی از آن بود که یک بوته گندم بیشتر از اینکه تحت تأثیر رقابت بوتههای گندم قرار گیرد، از رقابت بوتههای یولاف وحشی متأثر شده است. عملکرد نسبی در نسبتهای مخلوط مورد مطالعه در حدود یک و کمتر از آن بود و نشان داد که یولاف وحشی و گندم بر سر منابع مشترکی با هم رقابت میکنند. با بررسی ضریب ازدحام نسبی این دو گونه نسبت به یکدیگر مشخص شد که یولاف وحشی رقیب قویتری نسبت به گندم است. اثرات رقابت نسبی نیز مشخص کرد که توان رقابتی یولاف وحشی از لحاظ عملکرد دانه و عملکرد بیولوژیک به ترتیب 48/3 و 9/2 برابر توان رقابتی گندم میباشد.https://cr.guilan.ac.ir/article_1664_c88a1ef94b98447eff86286d5d142c97.pdfدانشگاه گیلانتحقیقات غلات2252-01632220121218Effects of nitrogen, main-crop cutting height and planting time of berseem clover on yield and grain quality of ratoon rice and berseem intercroppingاثر مصرف کود نیتروژن، ارتفاع برش محصول اصلی برنج و زمان کاشت شبدر برسیم بر عملکرد و کیفیت دانه راتون و شبدر در کشت توأم1491631665FAالیاسرحیمی پطرودیاستادیار گروه زراعت دانشگاه آزاد اسلامی واحد قائمشهرمحمدرحمانیعضو هیئت علمی موسسه تحقیقات ثبت و گواهی بذر و نهالحمیدرضامبصراستادیار گروه زراعت دانشگاه آزاد اسلامی واحد قائمشهرحمیدمدنیدانشیار گروه زراعت دانشگاه آزاد اسلامی واحد اراکJournal Article20120802To study the effect of nitrogen application, cutting height of main crop and berseem clover intercropping time on quantitative and qualitative traits of ratoon and berseem, a split split plot experiment based on a randomized complete block design with three replications was performed during 2009-2010 and 2010-2011 cropping season. Three levels of N (0, 35 and 70 kg.ha<sup>-1</sup>), two planting times of berseem clover (simultaneous planting with main crop harvest and 40 days after harvest) and two cutting heights (10 and 40 cm) were considered as main, sub- and sub-sub- factors, respectively. Analysis of variance showed that the highest ratoon yield, days to 50% heading and harvest index were achieved to applying of 70 kg.ha<sup>-1</sup> N and 10 cm cutting height, whereas the maximum of biological yield in both two years was obtained from 40 cm cutting height. The increasing of N fertilizer increased qualitative traits of ratoon grain including gelatinization temperature (GT) and protein content (PC), but amylose content (AC) and gel consistency (GC) were not significantly affected by the N content. The highest forage fresh and dry yield in both harvesting times of berseem clover were obtained by 35 kg.ha<sup>-1</sup> N and 10 cm cutting height. The grain yield and qualitative traits of ratoon were not significantly influenced by planting time of berseem clover. The highest forage fresh and dry yield and fiber content was observed in first planting time of berseem clover. Results from this experiment showed that planting of berseem clover simultaneous with rice harvest specially with 10 cm cutting height and applying of N fertilizer as starter can be suitable to produce higher quality of ratoon grain and berseem clover forage in the studied region.به منظور ارزیابی اثر کود نیتروژن، ارتفاع برش محصول اصلی برنج و زمان کشت شبدر برسیم به عنوان کشت همراه بر صفات کیفی و کمی راتون و شبدر برسیم، آزمایشی در دو سال زراعی 1389-1388 و 1390-1389 به صورت کرتهای دو بار خردشده در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار در شهرستان جویبار استان مازندران اجرا شد.سه سطح کود نیتروژن (صفر، 35 و 70 کیلوگرم نیتروژن خالص در هکتار) به عنوان عامل اصلی، دو تاریخ کاشت شبدر برسیم (همزمان و 40 روز بعد از برداشت محصول برنج) به عنوان عامل فرعی و دو سطح ارتفاع برش گیاه اصلی برنج رقم طارم محلی (10 سانتیمتر و 40 سانتیمتر از سطح زمین) به عنوان عامل فرعی فرعی در نظر گرفته شد. تجزیه واریانس دادههای آزمایش نشان داد که بیشترین عملکرد دانه، 50 درصد گلدهی و شاخص برداشت راتون با مصرف 70 کیلوگرم نیتروژن در هکتار و از ارتفاع برش 10 سانتیمتر به دست آمد، در حالی که بیشترین عملکرد بیولوژیک مربوط به ارتفاع برش 40 سانتیمتر بود. افزایش میزان نیتروژن، صفات کیفی دانه راتون شامل دمای ژلاتینهشدن و مقدار پروتئین دانه را نیز افزایش داد، اما بر میزان آمیلوز و قوام ژل تأثیر معنیداری نداشت. عملکرد علوفه تر و خشک شبدر برسیم در هر دو چین در ارتفاع برداشت 10 سانتیمتر و سطح نیتروژن 35 کیلوگرم بیشترین مقدار بود. زمانهای کاشت شبدر برسیم روی عملکرد دانه و کیفیت محصول راتون تأثیر معنیداری نداشت. بیشترین عملکرد وزن تر و خشک و میزان الیاف شبدر برسیم، از کشت همزمان شبدر برسیم با برداشت محصول اصلی برنج به دست آمد. با توجه به نتایج این آزمایش میتوان گفت کاشت شبدر برسیم همزمان با برداشت برنج با ارتفاع برش حدود ده سانتیمتر و مصرف کود نیتروژن به عنوان کود استارتر شرایط مناسبی برای تولید محصول راتون برنج با کیفیت بالاتر و نیز برداشت علوفه قصیل شبدر به همراه بقایای کلش برنج در منطقه است.