معرفی خردل برگ مومی (Boreava orientalis Jaub. and Spach.) به‌عنوان یک علف هرز مشکل ساز در مزارع گندم استان کردستان

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران

2 دانشجوی دکتری، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران

3 استاد، مؤسسه تحقیقات جنگل‌ها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران

10.22124/cr.2020.14680.1526

چکیده

در مطالعات میدانی علف‌های هرز مزارع گندم استان کردستان، گیاهی بیگانه از تیره شب‌بو برای فلور استان مشاهده شد. این گیاه، علف هرز مزارع گندم شهرستان‌های دهگلان، قروه، بیجار و دیواندره طی کم­تر از یک دهه گذشته بوده و جمعیت آن در این مناطق طی سه الی چهار سال اخیر به­شدت افزایش یافته است. این گیاه به انگلیسیWaxy Leaved Mustard  نامیده می‌شود و نام علمی آن مطابق با فلور ترکیهBoreava orientalis Jaub. and Spach.  است. در فلور ایران این گونه مترادف با Isatis quadrialata معرفی شده است. در این مطالعه، پراکنش و میزان تراکم علف هرز خردل برگ­مومی در سه شهرستان دهگلان، قروه و بیجار و 15 مزرعه از هر شهرستان، بررسی و با علف‌های هرز رایج منطقه مقایسه شد. داده­ها با روش مشاهده­ای جمع­آوری و نمره‌دهی بر مبنای صفر تا 100 انجام شد. جهت تهیه نقشه پراکنش این علف هرز از نرم­افزار GIS استفاده و ترسیم داده‌های حاصل از نمونه‌برداری با استفاده از روش فاصله­ای معکوس وزنی (IDW) درون‌یابی شد. نتایج این مطالعه نشان داد که مناطق آلوده به علف هرز خردل برگ­مومی بیش­تر در محورهای سنندج به دهگلان، سنندج به بیجار و دهگلان به بیجار و تراکم علف هرز در این مناطق تا حدود 40 بوته در متر مربع بود. بذرهای این علف هرز پس از رسیدن و قبل از اینکه گندم برداشت شود، ریزش می‌کنند و با مساعد شدن شرایط محیطی از اواخر آبان تا اواخر آذر، جوانه می‌زنند. پراکنش این علف هرز به‌صورت کپه‌ای است و در برخی مناطق در حدود 35 درصد از سطح مزارع را می‌پوشاند و تخمین زده می­شود که در تراکم­های بالا در حدود 70 درصد از عملکرد گندم را کاهش می­دهد. تراکم این گیاه در مزارع آبی نسبت به مزارع دیم بیش­تر است و خسارت بیش­تری نیز وارد می‌کند. اگرچه حدود شش سال از حضور این علف هرز در منطقه می‌گذرد، اما روند گسترش آن شدید و نگران‌کننده است و پیشنهاد می­شود که مطالعات جامع­تری در مورد ویژگی­های مختلف این علف هرز و روش­های مناسب مبارزه با آن انجام شود.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Introducing Waxy leaved mustard (Boreava orientalis Jaub. & Spach.) as a problematic weed in wheat fields of Kurdistan province

نویسندگان [English]

  • Sirwan Babaei 1
  • Tayebeh Adeli 2
  • Iraj Tahmasebi 1
  • Valiolla Mozafarian 3
1 Assist. Prof., Dept. of Agronomy and Plant Breeding, Faculty of Agriculture, University of Kurdistan, Sanandaj, Iran
2 Ph. D. Student, Dept. of Agronomy and Plant Breeding, Faculty of Agriculture, University of Kurdistan, Sanandaj, Iran
3 Prof., Research Institute of Forests and Rangelands, Agricultural Research, Education and Extension Organization (AREEO), Tehran, Iran
چکیده [English]

In field studies of weeds in the wheat fields of Kurdistan province, Iran, an alien plant from Brassicaceae species were observed for the flora of the province. This plant has been a weed in the wheat fields of Dehgolan, Ghorveh, Bijar and Divandareh (all of Kurdistan, Iran) for less than a past decade and its population has increased extremely in the last three to four years. According to the Turkish flora, this plant is nominated waxy leaved mustard and its scientific name is Boreava orientalis Jaub & Spach. The flora of Iran introduced this species as the synonym of Isatis  quadrialata. In this study, weed density and distribution of B. orientalis was investigated in three regions, Dehgolan, Ghorveh and Bijar, and 15 fields from each region and compared with common weeds of the region. Data were collected by observational method and scoring was performed on a scale of 0 to 100. GIS software (ver. 10) was used to construct the distribution map of this weed and sampling data were interpolated using the inverse distance weighting (IDW) method. The results of this study showed that the regions infected to waxy leaved mustard were more in Sanandaj to Dehgolan, Sanandaj to Bijar and Dehgolan to Bijar path and weed density in these areas was about 40 plants/m2. The seeds of this weed will fall after maturity and before harvesting wheat and germinate under favorable environmental conditions from late November to late December. The distribution of waxy leaved mustard is clumpy and in some fields covers about 35% of the field surface and wheat yield loss at this high densities was estimated to be 70%. The density of this weed in the irrigated fiels is higher than in the dry fields and causes more damage. Although this weed has been present in the region for about six years, but its spread is intense and worrying. It is recommended that more comprehensive studies be carried out on the different characteristics and appropriate methods of controlling this weed.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Field studies
  • Invasive plants
  • Inverse distance weighting method
  • New weed
Al-Shehbaz, I. 2012. A generic and tribal synopsis of the Brassicaceae (Cruciferae). Taxonomy
61 (5): 931-954.##Anthony, G. A. and Kendig, J. A. 1999. Inheritance of an ALS-cross-resistant common cocklebur (Xanthium strumarium) bio-type. Weed Technology 13 (1): 100-103.##Brian, S. M., Henry, P. W. and Thomas, E. H. 1998. Characterization of imidazolinone-resistant smooth pigweed (Amaranthus hybridus). Weed Technology 12 (4): 575-584.##Davis, D. S., Cullen, J. and Coode, M. J. E. 1965. Flora of Turkey and the east Aegean islands. University of Edinburgh. 573 p.##Derakhshan, A., Najari Kalantari, N., Gherekhlou, J. and Kamkar, B. 2015. Sinapis arvensis and Rapistrum rugosum resistance to tribenuron methyl herbicide in Description Aq-Qala. Journal of Plant Protection 29 (2): 199-205. (In Persian with English Abstract).##Dhima, K. and Eleftherohorinos, I. 2005. Wild mustard (Sinapis arvensis L.) competition with three Winter cereals as affected by nitrogen supply. Journal of Agronomy and Crop Science 191:
241-248.##Harrison, S. K., Regnier, E. E., Schmoll, J. T. and Harrison, J. M. 2007. Seed size and burial effects on giant ragweed (Ambrosia trifida) emergence and seed demise. Weed Science 55 (1): 16-22.##Hosseini, P., Karimi, H., Babaei, S. and Rahimian Mashhadi, H. 2014. Weed seed bank as affected by crop rotation and disturbance. Crop Protection 64: 1-6.##Isaaks, E. H. and Srivastava, R. M. 1989. An introduction to applied geostatistics. Oxford University Press, New York, 561 p.##Karaca, M. and Akay, A. 2009. The ratio of elements uptake from the soil by yellow weed (Boreava Orientalis Jaub and Spach.) which causes problems for barley cultivated under arid conditions. Proceedings of First International Symposium on Sustainable Development. June 9-10, Sarajevo, Bosnia and Herzegovina.##Koocheki, A., Nassiri, M., Alimoradi, L. and Ghorbani, R. 2009. Effect of cropping systems and crop rotations on weeds. Agronomy for Sustainable Development 29: 401-408.##Moodie, M., Finch, R. P. and Marshall, G. 1997. Analysis of genetic variation in wild mustard (Sinapis arvensis) using molecular markers. Weed Science 45 (1): 102-107.##Mozaffarian, V. 1985. New species and new plant records from Iran. Iranian Journal of Botany 3 (1): 81-86. (In Persian with English Abstract).##Petit, S., Alignier, A., Colbach, N., Joannon, A., Le Cœur, D. and Thenail, C. 2013. Weed dispersal by farming at various spatial scales. A review. Agronomy for Sustainable Development 33: 205-217.##Radosevich, S. R. 1987. Methods to study interactions among crops and weeds. Weed Technology 1: 190-198.##Roberts, E. A., Sheley, R. L. and Lawrence R. L. 2004. Using sampling and inverse distance weighted modeling for mapping invasive plants. Western North American Naturalist3 (64): 312- 323.##Stastny, M., Schaffner, U. and Elle, E. 2005. Do vigor of introduced population and escape from specialist herbivores contribute to invasiveness? Journal of Ecology 93: 27-37.##Stein, B., Kutner L. S. and Adams, J. S. 2000. The status of biodiversity in the United States. Oxford University Press. 399 p.##Taştan, B., Yildirim, A. and Demirci, A. 1997. Investigations on the bio-ecologic criteria for prediction and warning in controlling yellow weed (Boreava orientalis Jaub. Et Spach) in wheat fields. Turkish Journal of Agriculture and Forestry 21 (2): 181-188.##Tokasi, S., Kazerooni Monfared, E., Yaghoubi, B., Oveisi, M., Sasanfar, H., Rahimian Mashhadi, H. and Muller-Scharer, H. 2017. First report of Ambrosia psilostachya from Iran: An invasive plant species establishing in coastal area of Guilan province (N Iran). Rostaniha 18 (2): 222-226.##Wang, R., Wan, F. H. and Li, B. 2017. Roles of Chinese government on prevention and management of invasive alien species. In: Wan, F., Jiang, M. and Zhan, A. (Eds.). Biological invasions and its management in China. Springer Science and Business Media B. V. pp: 149-156.##Warwick, S. I., Beckie, H. J., Thomas, A. G. and McDonald, T. 2000. The biology of Canadian weeds. 8. Sinapis arvensis L. (updated). Canadian Journal of Plant Science 80 (4): 939-961.##Xu, R. and Ye, W. 2004. Fast economic development accelerates biological invasions in China. PLos One 2 (11): 1-6.##Ya-Li, H. D. and Gan-Yao, Q. W. 2011. Impacts of invasive plants on ecosystems in natural reserves in Jiangsu of China. Russian Journal of Ecology 42 (2): 133-137.##Zand, E., Baghestani, M. A., Nezamabadi, N., Shimi, P. and Musavi, K. 2017. A guide to chemical control of weeds in Iran. University of Mashhhad Press. 223 p.##